هنرمند

Elliott Smith

دنبال‌کردن هنرمند (ورود لازم است)

Elliott Smith با نام کامل Steven Paul Smith، خواننده، ترانه‌سرا و نوازندهٔ آمریکایی بود که در سال ۱۹۶۹ در Omaha، Nebraska متولد شد و در سال ۲۰۰۳ در Los Angeles درگذشت. او یکی از تأثیرگذارترین چهره‌های Indie Folk و Alternative Rock دههٔ ۱۹۹۰ و اوایل دههٔ ۲۰۰۰ بود و به‌خاطر ترانه‌های بسیار شخصی، صدای آرام و سازبندی ظریفش شهرت داشت. Smith فعالیت موسیقی خود را در گروه Rock به نام Heatmiser آغاز کرد، اما در کنار فعالیت گروهی، به‌صورت مستقل نیز آهنگ می‌نوشت و ضبط می‌کرد. نخستین آلبوم Solo او، Roman Candle، در سال ۱۹۹۴ منتشر شد. این آلبوم با ضبط‌های ساده و Acoustic Guitar، پایهٔ سبک شخصی او را شکل داد. دومین آلبوم او، Elliott Smith، در سال ۱۹۹۵ منتشر شد و قطعاتی مانند Needle in the Hay، No Name No. 5 و The Biggest Lie را شامل می‌شد. Needle in the Hay بعدها در فیلم The Royal Tenenbaums استفاده شد و به یکی از شناخته‌شده‌ترین آثار Smith تبدیل شد. در سال ۱۹۹۷، آلبوم Either/Or منتشر شد که امروزه یکی از مهم‌ترین آثار Indie دههٔ ۱۹۹۰ محسوب می‌شود. قطعات Between the Bars، Angeles، Say Yes و Ballad of Big Nothing از مشهورترین آثار این آلبوم هستند. یکی از مهم‌ترین نقاط عطف حرفه‌ای Smith، حضور او در مراسم Academy Awards در سال ۱۹۹۸ بود. آهنگ Miss Misery که برای فیلم Good Will Hunting نوشته شده بود، نامزد جایزهٔ Oscar برای Best Original Song شد. Smith این آهنگ را در مراسم اسکار اجرا کرد و همین موضوع باعث شد موسیقی او به مخاطبان بسیار گسترده‌تری معرفی شود. پس از آن، Smith به سمت تنظیم‌های پیچیده‌تر و تولید استودیویی بزرگ‌تر رفت. آلبوم XO در سال ۱۹۹۸ توسط DreamWorks منتشر شد و شامل قطعاتی مانند Waltz #2، Baby Britain، Pitseleh و Sweet Adeline بود. XO در Billboard 200 وارد Top 100 شد و موفقیت تجاری بیشتری نسبت به آثار قبلی او به دست آورد. آلبوم Figure 8 در سال ۲۰۰۰ منتشر شد و یکی از جاه‌طلبانه‌ترین آثار Smith بود. این آلبوم شامل Son of Sam، Somebody That I Used to Know، Happiness و Junk Bond Trader بود و ترکیب موسیقی Acoustic او با تنظیم‌های Rock و Orchestral را به شکل گسترده‌تری نشان داد. آخرین آلبوم استودیویی منتشرشده در زمان زندگی او، From a Basement on the Hill، پس از مرگش در سال ۲۰۰۴ منتشر شد. این آلبوم توسط چند نفر از نزدیکان و همکاران Smith تکمیل شد و شامل قطعاتی مانند Twilight، A Fond Farewell و Pretty Mary K بود. از مهم‌ترین آثار Elliott Smith می‌توان به Between the Bars، Angeles، Say Yes، Miss Misery، Waltz #2، Needle in the Hay، Angeles، Son of Sam، Rose Parade و Twilight اشاره کرد. Smith در طول زندگی خود بیشتر مورد تحسین منتقدان و جامعهٔ موسیقی مستقل قرار گرفت تا جوایز Mainstream. مهم‌ترین نامزدی رسمی او همان نامزدی Academy Award برای Miss Misery بود. با این حال، تأثیر هنری او بسیار فراتر از تعداد جوایز رسمی‌اش بوده و بسیاری از خوانندگان و ترانه‌سراهای نسل‌های بعد از او تأثیر گرفته‌اند. یکی از ویژگی‌های اصلی موسیقی Elliott Smith، ترکیب Fingerpicking روی Acoustic Guitar، هارمونی‌های پیچیده، ملودی‌های ظریف و صدای بسیار آرام و شکنندهٔ او بود. ترانه‌هایش اغلب از تنهایی، روابط انسانی، بیگانگی، مرگ و احساسات پیچیدهٔ شخصی صحبت می‌کردند. Elliott Smith با وجود عمر کوتاه و فعالیت نسبتاً محدود، به یکی از چهره‌های مهم تاریخ Indie Music تبدیل شد. آلبوم‌هایی مانند Either/Or، XO و Figure 8 همچنان در فهرست آثار برجستهٔ Indie و Singer-Songwriter قرار می‌گیرند و شیوهٔ ترانه‌سرایی و تنظیم او تأثیر زیادی بر موسیقی Alternative و Indie Folk گذاشته است.