هنرمند

Gary Moore

دنبال‌کردن هنرمند (ورود لازم است)

Gary Moore با نام کامل Robert William Gary Moore، گیتاریست، خواننده و ترانه‌سرای ایرلندی بود که در سال ۱۹۵۲ در Belfast، Northern Ireland متولد شد و در سال ۲۰۱۱ در Estepona، Spain درگذشت. او یکی از برجسته‌ترین گیتاریست‌های تاریخ Blues Rock و Hard Rock محسوب می‌شود و به‌خاطر تکنیک قدرتمند، صدای احساسی گیتار و سبک بسیار قابل‌تشخیصش شهرت داشت. Moore از نوجوانی موسیقی را آغاز کرد و در اواخر دههٔ ۱۹۶۰ وارد صحنهٔ موسیقی ایرلند شد. او ابتدا با گروه‌هایی مانند Skid Row و سپس Thin Lizzy همکاری کرد. رابطهٔ او با Thin Lizzy در چند مرحله شکل گرفت و Moore در چند دوره به‌عنوان گیتاریست گروه فعالیت داشت. در اوایل دههٔ ۱۹۷۰، Gary Moore گروه‌هایی مانند Colosseum II را تشکیل داد و در آن‌ها به سمت ترکیب Jazz Fusion، Progressive Rock و Rock حرکت کرد. این دوره به شکل‌گیری مهارت‌های تکنیکی او کمک زیادی کرد. Moore فعالیت Solo خود را نیز از دههٔ ۱۹۷۰ آغاز کرد. آلبوم‌های اولیهٔ او بیشتر در محدودهٔ Hard Rock قرار داشتند، اما در اواخر دههٔ ۱۹۸۰ و به‌خصوص با انتشار Still Got the Blues در سال ۱۹۹۰، مسیر موسیقی‌اش به‌طور جدی به سمت Blues تغییر کرد. Still Got the Blues مهم‌ترین آلبوم دوران حرفه‌ای Gary Moore محسوب می‌شود. آهنگ هم‌نام آن، Still Got the Blues، به یکی از مشهورترین قطعات Blues Rock تبدیل شد و نشان داد Moore می‌تواند احساسات عمیق Blues را با تکنیک بسیار بالای گیتارنوازی ترکیب کند. آلبوم After Hours در سال ۱۹۹۲ نیز موفقیت قابل‌توجهی داشت و شامل قطعاتی مانند Cold Day in Hell و Story of the Blues بود. در این دوره Moore بیشتر به‌عنوان یک Blues Guitarist جهانی شناخته می‌شد. یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های نوازندگی Gary Moore استفاده از Bendهای بسیار عمیق، Vibrato گسترده و Tone بسیار پرقدرت بود. او برخلاف بسیاری از گیتاریست‌های تکنیکی، تلاش می‌کرد اجرای Soloهایش بیش از آنکه صرفاً نمایشی باشند، احساسات یک خواننده را منتقل کنند. Moore در طول فعالیت خود با هنرمندان بزرگی مانند Phil Lynott، George Harrison، Ozzy Osbourne، Albert King، B.B. King و Greg Lake همکاری کرد. همکاری‌های او با Phil Lynott به‌خصوص در قطعاتی مانند Parisienne Walkways و Out in the Fields بسیار مشهور هستند. از آثار مهم Gary Moore می‌توان به Still Got the Blues، Parisienne Walkways، Empty Rooms، The Loner، Over the Hills and Far Away، Out in the Fields، Walking by Myself، Cold Day in Hell و Since I Met You Baby اشاره کرد. او همچنین در سال ۱۹۷۹ با Parisienne Walkways به یکی از شناخته‌شده‌ترین موفقیت‌های خود در بریتانیا رسید. این آهنگ با حضور Phil Lynott یکی از ماندگارترین قطعات Blues Rock ایرلندی محسوب می‌شود. Gary Moore در طول فعالیت حرفه‌ای خود جوایز و افتخارات مختلفی دریافت کرد و چندین بار در جدول‌های موسیقی بریتانیا به موفقیت رسید. با این حال، شهرت و میراث اصلی او بیشتر به تأثیرش بر نوازندگان گیتار و جایگاهش در تاریخ Blues Rock مربوط می‌شود تا تعداد جوایز رسمی. Moore در سال‌های پایانی زندگی بار دیگر به ریشه‌های Blues خود بازگشت و آلبوم‌های Blues for Greeny در سال ۱۹۹۵، Back to the Blues در سال ۲۰۰۱ و Blues for Jimi در سال ۲۰۱۲ منتشر شدند. Blues for Jimi پس از مرگ او منتشر شد و ادای احترامی به Jimi Hendrix بود. Gary Moore در ۶ فوریهٔ ۲۰۱۱ در ۵۸ سالگی بر اثر حملهٔ قلبی درگذشت. مرگ او پایان فعالیت یکی از مهم‌ترین گیتاریست‌های نسل خود بود، اما آثارش همچنان تأثیر زیادی بر نوازندگان Blues، Rock و Metal دارند. Gary Moore را می‌توان یکی از مهم‌ترین گیتاریست‌های تاریخ Blues Rock دانست؛ هنرمندی که توانست تکنیک Hard Rock و Metal را با احساس و بیان Blues ترکیب کند. صدای گیتار او در قطعاتی مانند Still Got the Blues و Parisienne Walkways به اندازه‌ای شخصی و قابل‌تشخیص است که در میان گیتاریست‌های قرن بیستم جایگاه ویژه‌ای برای او ایجاد کرده است.