Ozzy Osbourne
هنرمند

Ozzy Osbourne

1 آهنگ · 1 آلبوم
دنبال‌کردن هنرمند (ورود لازم است)

Ozzy Osbourne با نام کامل John Michael Osbourne، خواننده و ترانه‌سرای انگلیسی بود که در سال ۱۹۴۸ در Birmingham، England متولد شد و در سال ۲۰۲۵ درگذشت. او یکی از مهم‌ترین و تأثیرگذارترین چهره‌های تاریخ Heavy Metal بود و به‌خاطر سال‌ها فعالیت با Black Sabbath و سپس کارنامهٔ موفق Solo خود به شهرت رسید. Osbourne در خانواده‌ای کارگر در Birmingham بزرگ شد و در نوجوانی به موسیقی علاقه‌مند شد. او در اواخر دههٔ ۱۹۶۰ به همراه Tony Iommi، Geezer Butler و Bill Ward گروه Black Sabbath را تشکیل داد. این گروه با صدای سنگین و تاریک خود نقش بسیار مهمی در شکل‌گیری Heavy Metal داشت. نخستین آلبوم Black Sabbath در سال ۱۹۷۰ منتشر شد. قطعاتی مانند Black Sabbath، The Wizard و N.I.B. از آثار مهم این آلبوم بودند و صدای سنگین Guitarهای Tony Iommi و Vocalهای Ozzy به هویت اصلی گروه تبدیل شدند. پس از آن، آلبوم‌های Paranoid، Master of Reality، Vol. 4 و Sabbath Bloody Sabbath منتشر شدند. Paranoid در سال ۱۹۷۰ شامل قطعاتی مانند War Pigs، Iron Man، Paranoid و Fairies Wear Boots بود و به یکی از مهم‌ترین آلبوم‌های تاریخ Heavy Metal تبدیل شد. Ozzy در سال ۱۹۷۹ به دلیل مشکلات مربوط به مصرف مواد مخدر و الکل از Black Sabbath اخراج شد. پس از این اتفاق، بسیاری تصور می‌کردند دوران حرفه‌ای او به پایان رسیده است، اما او خیلی زود فعالیت Solo خود را آغاز کرد. در سال ۱۹۸۰، نخستین آلبوم Solo او با نام Blizzard of Ozz منتشر شد. این آلبوم یکی از مهم‌ترین آثار تاریخ Heavy Metal است و قطعاتی مانند Crazy Train، Mr. Crowley و Goodbye to Romance را شامل می‌شود. Crazy Train به مشهورترین آهنگ Solo او تبدیل شد. Guitar Riff ماندگار Randy Rhoads و صدای Ozzy باعث شدند این قطعه به یکی از شناخته‌شده‌ترین آهنگ‌های Heavy Metal تبدیل شود. دومین آلبوم Solo او، Diary of a Madman، در سال ۱۹۸۱ منتشر شد و بار دیگر همکاری Ozzy با Randy Rhoads را نشان داد. Rhoads یکی از تأثیرگذارترین Guitaristهای نسل خود بود. در سال ۱۹۸۲، Randy Rhoads در یک سانحهٔ هوایی درگذشت. مرگ او تأثیر عمیقی بر Ozzy گذاشت و یکی از بزرگ‌ترین تراژدی‌های تاریخ Heavy Metal محسوب می‌شود. Ozzy پس از آن فعالیت خود را ادامه داد و با Guitaristهای مختلفی مانند Brad Gillis، Jake E. Lee و Zakk Wylde همکاری کرد. در سال ۱۹۸۶، آلبوم The Ultimate Sin منتشر شد و در ادامه آلبوم‌هایی مانند No Rest for the Wicked، No More Tears و Ozzmosis به کارنامهٔ او اضافه شدند. No More Tears در سال ۱۹۹۱ یکی از موفق‌ترین آلبوم‌های Solo او بود و قطعاتی مانند Mama, I'm Coming Home، No More Tears و Road to Nowhere را شامل می‌شد. Ozzy همچنین با برنامهٔ تلویزیونی The Osbournes در اوایل دههٔ ۲۰۰۰ به شکل متفاوتی به شهرت عمومی رسید. این Reality Show زندگی روزمرهٔ او، همسرش Sharon و فرزندانشان را به نمایش می‌گذاشت و محبوبیت زیادی پیدا کرد. او در سال ۲۰۰۶ به‌عنوان یکی از اعضای Black Sabbath وارد Rock and Roll Hall of Fame شد و در سال ۲۰۲۴ نیز به‌عنوان هنرمند Solo به این تالار راه یافت. در سال ۲۰۲۰، Ozzy آلبوم Ordinary Man را منتشر کرد که شامل همکاری‌هایی با هنرمندانی مانند Elton John، Post Malone و Slash بود. آخرین آلبوم استودیویی او، Patient Number 9، در سال ۲۰۲۲ منتشر شد. این آلبوم شامل همکاری با Guitaristهای مختلفی از جمله Jeff Beck، Eric Clapton، Tony Iommi و Zakk Wylde بود. Ozzy در سال‌های پایانی زندگی با مشکلات جسمی مختلفی روبه‌رو شد و به‌تدریج حضورش در اجراهای زنده کمتر شد. آخرین اجرای عمومی او در ۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۵ در Birmingham برگزار شد؛ کنسرتی با عنوان Back to the Beginning که در آن همراه با اعضای Black Sabbath روی صحنه رفت. Ozzy Osbourne در ۲۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۵ در سن ۷۶ سالگی درگذشت. خانوادهٔ او اعلام کردند که در آرامش و در کنار خانواده‌اش از دنیا رفت. از مشهورترین آثار Ozzy Osbourne می‌توان به Crazy Train، Mr. Crowley، Mama, I'm Coming Home، No More Tears، Bark at the Moon، Flying High Again، Shot in the Dark و I Don't Wanna Stop اشاره کرد. Ozzy Osbourne یکی از مهم‌ترین چهره‌های تاریخ Heavy Metal بود. چه در دوران Black Sabbath و چه در فعالیت Solo، صدای خاص، شخصیت متفاوت و همکاری با نوازندگان برجسته باعث شد تأثیر او بر Metal و Rock چندین نسل ادامه پیدا کند. او به‌عنوان «Prince of Darkness» شناخته می‌شد و میراثش تنها به موفقیت تجاری محدود نمی‌شود؛ Black Sabbath و آثار Solo او در شکل‌گیری Heavy Metal مدرن نقش اساسی داشتند و Ozzy را به یکی از ماندگارترین شخصیت‌های تاریخ Rock تبدیل کردند.

No More Tears (Expanded Edition)